23:00-24:00
Het is 23:09: ‘Weltrusten pap!’, dit zijn de laatste woorden die ik dit uur hardop uitspreek. Dan zet ik water op voor een kopje thee. Zakje kiezen, doe maar earl grey, want de dag kan wel wat normaliteit gebruiken. Daarna zap ik nog heel kort, de oscar uitreikingen en x-factor. Ik besluit toch om nog ff te msnen en mail te checken. Ook ga ik eindelijk maar eens aan een echte blog beginnen. Want een boek, zoals pa noemde, zal deze dag niet krijgen. Maar een blog is het zeker waard. Het is 23:59: ‘Publiceren’ *klik*. Helaas dat heb ik niet waargemaakt. Ik leef alweer een paar dagen verder. Maar bedenk, het is non-fictie. Mijn zondag 7 maart 2010, een dag die ik niet zal vergeten.
22:00-23:00
Ik stap de trein uit, best wel druk eigenlijk, vooral veel overstappers naar Maastricht. Loop het perron af, naar de zuid-zijde naar huis. Onderweg denk ik alvast ff m’n sleutel pakken….. alvast ff m’n sleutel…… Kamersleutel. Tuurlijk alles bij je, maar die niet. Dat wordt m’n reservesleutel bij een vriendin vandaan halen. Mobiel aanzetten. Snel nummer opschrijven, voor het geval de accu het begeeft. Bellen, kort zeggen dat je sleutel komt halen. Bij de bushaltes even kijken hoe je het beste kan lopen naar de Boschdijk. Vanaf daar weet ik het wel, maar met die tunneltjes loop ik altijd te klooien.
Mooi dat ging goed, ik heb de Boschdijk gevonden, nu is het een stuk doorlopen naar dat stuk met de Frankrijkstraat, die rotonde waar je na tentamens Lineare Algebra niet gefrustreerd door rood moet rijden. Ik zie hem nog niet liggen, maar ik weet dat het wel goed komt. Vier liedjes later verbaasd het me dat ik niet zo’n last heb van m’n tassen. Toch een laptop op m’n rug en een weekendtas vol met zooi waar je prima zonder mee kunt, maar geen sleutel. De rotonde is al in zicht.
Ik ben bijna bij het huis van m’n vriendin. Hé een bushalte, owke elke 30ste minuut naar het station. Ik weet niet hoe laat het nu is. Mijn iPod zegt dat het 9 uur ‘s morgens is ofzo en m’n mobiel staat uit om de batterij te sparen. Welk nummer was het ookalweer? Effe bellen. Nummer 11, gekken en carnavals getal, dat kan ik onthouden.
Eindelijk m’n sleutel, het is 23:37 dus die bus wordt niks. Ik doe een dagverslag wat al snel een minuut of 10 duurt. Als ik weer aan wil lopen, wordt er voorgesteld me thuis te brengen. Dat sla ik natuurlijk niet af, zo’n zin om drie kwartier terug te lopen heb ik nu ook weer niet. Ik sta in de lift, het is 22:58, eindelijk thuis.
20:45-22:00
Yes, m’n trein rijdt op tijd. En ik heb hem gehaald. Dat laatste wil nog wel eens anders zijn, ook vandaag was het weer haasten. Eigenlijk had ik er ook al een klein beetje rekening mee gehouden dat er nóg iets raars zal komen vandaag. Falen van de NS is dan het meest voor de hand liggende, toch? Maar nu is het makkelijk iPod op en naar buiten staren, slapen gaat vandaag niet lukken geloof ik.
20:13-20:45
‘Als ik opschiet haal ik de trein van kwart voor negen nog.’ We zaten nog net te eten, de rest ruimt de tafel maar af. Ik raap snel al mijn spullen bij elkaar en trek mijn jas aan. Papa en ik gaan vandaag ook steeds maar samen weg.
Het is 20:43, ik ben op tijd op Rotterdam Centraal, ik hoef niet eens te rennen om mijn trein vanaf spoor 6 te halen. Netjes gedaan Vera!
19:30-20:13
We zitten te eten. Die loempia’s zijn vandaag best scherp, ik ga het ook niet helemaal op krijgen. Broerlief, wil vast nog wel een stukje. We praten wat na. Iedereen vond vandaag echt een heel vreemde dag. En dan nog een tip: yoghurt moet je schudden bij een nieuw pak.
18:40-19:30
Papa en ik brengen vriendin met ‘de panda’ naar huis. Ik kijk nog even binnen, want zo bij haar broer had ik het nog niet gezien. Ik moet zeggen, het is echt een heel schattig huisje. We gaan verder naar Wong (de Chinees). Het is er ook altijd gezellig. Hè, die loempia’s zijn nu al klaar.
17:15-18:40
Opa belt weer. Ouders komen uit bed en helpen met soesjes eten. Ze raken in gesprek met vriendin over bij haar thuis. Ik denk niet dat dat zo’n slim idee is. Na een minuut of wat, blijkt dit absoluut geen goede inschatting te zijn. Het is een zwaar en emotioneel gesprek, maar toch zeker niet slecht. Wel mooi dat mijn ouders haar ietsie pietsie kunnen helpen. Ze geven toch net een andere kijk. Al is wel duidelijk dat er toch echt professionele hulp nodig is.
16:15-17:15
Broerlief is aan het wii-en. Vriendin en ik praten over van alles en nog wat. We eten de soesjes. Opa belt, maar mijn ouders liggen te slapen, dus hij belt wel weer terug. Broerlief herkent die telefoongesprekken uit duizenden. Die soesjes zijn echt lekker. De chocolade eitjes trouwens ook!
14:15-16:15
Vriendin en ik gaan soesjes bakken. Tante is inmiddels gearriveerd. Uit de woonkamer klinken vrij serieuze gesprekken. Het is vooral opeens heel druk. We beginnen met de deeghulsjes.
Zo die zijn de oven in. Nu de banketbakkesroom. Ik krijg me echt niet goed geconcentreerd op het bakken, maar het mag, het is zondag. Ondertussen gaat tante weer weg. Ma fietst een stukje met haar mee. Even later vertrekt ook opa. Papa is moe, wat ik totaal niet vreemd vind, hij gaat nog even slapen.
De deelhulsjes zijn gelukt, de room trouwens ook. Nu gaan we de mokkaboter maken, die blijkt achteraf een beetje boel te sterk om in een soesje te doen. Dus we smeren een laagje en vullen de rest van de soes met slagroom. Met het maken van de geklopte slagroom, maak ik weer zo’n Vera-denkt-dat-ze-kan-bakken-fout. Je moet er suiker bij doen VOOR je gaat kloppen. Ondertussen komt ma terug en gaat ook haar bed in.
Als we aan de tweede serie deeghulsjes beginnen, belt een andere tante. Ik geef haar het adres van mijn oma en bedank haar netjes voor de verjaardagskaart met inhoud. We hebben het onder andere over de afgelopen kerst. Ze geeft me een naar mijn mening te dwingend advies om hier met mijn opa en oma en ouders over te praten. Terwijl ik dat net heb afgesloten, samen met mijn ouders. Ik vertel haar dat ik al ouders heb en opa’s en oma’s zelf erover kunnen beginnen. Ze bedoelt het goed, maar ik word hier echt niet blij van. Kerst was ook voor mij niet leuk.
Vriendin en ik ruimen de keuken op. Ik doe nog wat afwas. Alle soesjes zijn gevuld, nu wachten tot ze in de koelkast wat afgekoeld zijn.
12:15-14:15
Vriendin is gearriveerd. Ze is komen skaten vanuit Pernis, sommige mensen noemen dat sporten of hobby. Ik zal dat compleet gestoord vinden, maarja ze doet er niemand kwaad mee. In de woonkamer wordt het best wel druk en het gesprek over de vrouw die omging in de kerk is niet heel interessant dus we gaan naar de eetkamer. Praten wat, eten wat. Vriendin ziet opeens iemand fanatiek zwaaien op de dijk. Het is mijn tante die net bij mijn oma naar de kerk is geweest. Ze gebaart dat ze ff langskomt. Vriendin en ik gaan aan de soesjes beginnen.
11:15-12:15
De bel gaat, opa (vader van mijn moeder) staat voor de deur. Hij is direct vanuit de kerk ‘gevlucht’ voor vragen van anderen waar hij geen zin in heeft. Ik ga maar eens koffie zetten voor hem. Zoals wel vaker zitten we elkaar goed te jennen. Helaas overtreft opa mij bijna altijd wel weer, die man heeft daar teveel ervaring in. Intussen komen ook mijn ouders terug uit de kerk. Zelfs Broerlief blijkt wakker te zijn. Het is echt gedaan met de rust.
09:40-11:15
Pa en ma zijn naar de kerk. Ik ga tv kijken. Of beter, tv slapen. Het was toch wel vroeg vanochtend.
9:00-9:40
Ma heeft croissantjes en eitjes gebakken. Eigenlijk had ik best een beetje trek, wat in fact weer vreemd is voor deze tijd op zondag ochtend. Ma is verbaasd dat het me lukte om er vanochtend uit te komen. En verklaart pa en mij voor gek, al wist ze dat al lang.
08:00-09:00
We gaan weer terug naar huis. Met opa’s ‘spaceship’ natuurlijk. Onderweg bellen we oma over de intercom van de auto, echt weer zo’n speleding van m’n pa en opa. Ik dommel onderweg toch wel behoorlijk in eigenlijk. Om nog een beetje beleefd te blijven val ik niet zo diep in slaap als ik normaal doe in de auto. …. Huhh… wat…. ow we zijn thuis.
06:05-08:00
We zijn aangekomen op Schiphol. Wanneer je vanaf Schiphol vliegt denk ik dat je meer meters loopt, dan vliegt binnen de ‘stad’. Maar lopen is goed voor je en ondertussen kan je mooi de laatste zelfgebakken eierkoek van gister eten. M’n oom en tante en m’n neef met vriendin en andere reisgenoten zijn netjes op tijd geland. Toch is het nog lang wachten tot ze uiteindelijk met de koffers in de aankomsthal staan. Laat nu net mijn opa daar niet zo goed tegen kunnen, hij wordt in elk geval goed onrustig terwijl ik half slapend naar de schuifdeurtjes sta te kijken.
Als eerste komt m’n neef vanaf Curacao. Hij is goed bruin geworden, wat een beetje ironisch is, omdat hij getint is. Ik heb het te doen met z’n vriendin die morgen gewoon een presentatie heeft en dan waarschijnlijk ook nog een behoorlijke jetlag.
Bij m’n oom en tante duurt het langer. Een luik van het vliegtuig vanuit Bangkok kon niet open, zodat ze lang moesten wachten op de koffers. Ondanks dat ze snel weer weg moesten omdat ze een taxi besteld hadden, vonden ze het erg leuk om ons te zien.
05:15-06:05
Daar is mijn opa met z’n bolide. Een mooie auto moet ik zeggen. Natuurlijk wel saai donkergrijs, maar het past er wel bij. Achterin zitten is niet geweldig, maarja dat is ook geen must voor die man. Verder zitten er allemaal van die dingetjes op. Als ingebouwde navigatie, automatische ruitenwissers en andere dingen die totaal niet nodig zijn, maar wel verrekte handig/leuk. Op de weg is het eigenlijk nog best druk voor zo’n idiote tijd op zondag, laten we zeggen dat er meer gekken zijn.
04:45-05:15
Zondagochtend kwart voor vier. Ja mijn wekker gaat. En, ja dat doe ik vrijwillig. Ik zal het uitleggen. Mijn opa heeft een nieuwe auto, die moet hij dus eigenlijk nog ff testen. Normaal is dat iets wat hij met m’n vader doet en waar ik me niet mee bemoei. Zei het niet dat ze nu een ludieke actie hebben en naar Schiphol gaan. Gister kwamen ze erachter dat mijn oud-oom en oud-tante met een kwartier verschil tegelijk aankomen als mijn neef. Je mag me idioot vinden, want dat ben ik ook. Verrassend genoeg kom ik goed m’n bed uit. Al krijg ik nog niet meer weg dan een kop thee, wat me dan ook eigenlijk niet verbaasd. Op naar buiten, want opa komt zo.
